Foutmelding

Deprecated function: The each() function is deprecated. This message will be suppressed on further calls in _menu_load_objects() (regel 569 van /customers/2/5/7/hulpaanhaiti.org/httpd.www/includes/menu.inc).

deel deze pagina op facebook

Leven in de sloppenwijken van Haïti

De meest gekende sloppenwijk van Port-au-Prince is Cité Soleil. Andere sloppenwijken zijn Cité Gerard, Cité Linthau, Cité Brooklin, La Saline, Bwa Néf (Bois Neuf) en projet Drouillard. Je ziet er alleen onbeschrijfelijke ellende. Gezinnen leven er in de meest mensonterende omstandigheden, in een "huisje" zonder stromend water en sanitair. Ook elektriciteit is nauwelijks aanwezig. Wie zelf een elektriciteitsaansluiting aanbracht, kan enkel wachten tot de maatschappij wat stroom over heeft voor de sloppenwijkbewoners. De huisjes in de sloppenwijk zijn bepaald niet waterdicht. Als het regent, hollen vrouwen in paniek naar huis om plastiek over het bed te leggen. In het armste deel van de wijk, bestaat de vloer uit aangestampte aarde die dan omgetoverd wordt in een glibberig moddervloertje. Toch moet voor deze huisjes huur betaald worden aan de eigenaar. Wie met eigen middelen een huisje bouwt, betaalt hiervoor huur aan de eigenaar van de grond. De omgeving is geen aangename buurt om te wonen. Vuile steegjes vol vliegen, open riolen die gebruikt worden als openbaar toilet. De overheid voorziet niet in het ophalen van huisvuil in de sloppenwijken, waardoor ze eruit zien als een vuilnisbelt met brede, stinkende, open riolen vol rommel en afval. Water wordt uit nabijgelegen waterreservoirs gehaald. De reservoirs zijn privé-eigendom, eigendom van de overheid of van organisaties en gebruik ervan is betalend. In de sloppenwijken zie je altijd vrouwen en kinderen met emmers water sjouwen, van 5 uur in de ochtend tot laat in de avond.
de laatste jaren zijn er door de overheid vele inspanningen geleverd om de leefomstandigheden in de sloppenwijken te verbeteren.

Banditisme is er nooit ver weg. De sloppenwijken werden jarenlang geterroriseerd door gewapende bendes. Bendes trokken al dansend en gewapend door de wijken met veel lawaai, geschreeuw en getrommel. Wanneer verschillende bendes elkaar tegenkwamen, brak de hel los. Regelmatig waren er schietpartijen tussen de verschillende bendes waarbij burgers en kinderen getroffen werden. De bevolking noemt hen “de chimes”, afgeleid van het Franse woord “chimère” of hersenschim. De bendes werden door de UNO aangepakt en omvergeworpen; bendeleider Belony en zijn handlanger Alain werden opgepakt. De chimes bestaan vandaag echter nog steeds en zijn permanent actief om een slag te slaan. Afpersing, chantage, diefstal, drugstrafiek en zelfs ontvoering staan op hun repertoire.

Haïtianen zijn een fier en trots volk en blijven hopen op een betere toekomst voor hun kinderen. Ze geloven, en zijn ervan overtuigt dat “Bondye” (de goede God) hun gebeden verhoort en dat Hij hen zal verlossen uit hun lijden. De situatie is de laatste jaren verbeterd, maar de leefomstandigheden zijn nog steeds niet comfortabel. De toevoer van water en elektriciteit is verbeterd en er zijn nu straten aangelegd, maar nog steeds met open riolen. Er is zelfs straatverlichting geplaats die werken op zonnecellen.

Dankzij de kindersponsorschappen zien we duidelijke, positieve verbeteringen. Ouders en kinderen voelen zich weer waardig omdat er ver weg iemand aan hen denkt en hun leed deelt. Na de jaren van inspanning hebben meerdere jongeren nu een diploma op zak en hebben zij betere kansen op de arbeidsmarkt waardoor zij meer kans maken op het vinden van werk en zij op hun beurt mee kansen kunnen bieden aan hun kinderen.

Meci Bondye !